Wat is INzicht? » Blog » Haal leerstoornissen weg van de schoolbanken

Haal leerstoornissen weg van de schoolbanken

Gepubliceerd op 15 maart 2019 om 09:19

Leerstoornissen op de schoolbanken

Aanleiding en duiding 

 

Voor het starten van het eigenlijke blogbericht willen we duidelijk stellen dat er zeker hulp moet gegarandeerd worden aan jongeren met leerstoornissen. Deze leerlingen hebben nood aan extra ondersteuning en moeten vaak begeleid worden naar de ernst van de leerstoornis. 

 

Naar aanleiding van de open brief aan Hilde Crevits in het Nieuwsblad, geschreven door Juf Charlot en het artikel in Klasse 'Ik wil dat elk kind een label heeft', geschreven door Leen Leemans, willen wij graag onze visie en reactie delen. 

 

Voordelen van een leerstoornislabel opgeplakt te krijgen in het dagelijkse leven

 

De titel van dit blogbericht wekt waarschijnlijk de indruk op dat wij vinden dat leerstoornislabels overbodig zijn en hier dus bijgevolg geen aandacht aan moet worden besteed. Deze veronderstelling klopt niet. 

 

Het krijgen van een leerstoornislabel kan heel positief werken voor een kind, het gezin en de omgeving. Zo zitten sommige mensen vaak met de handen in het haar over waarom een kind handelingen op een bepaalde manier uitvoert of waarom een kind een onverwachte reactie geeft op een situatie. Leerstoornissen manifesteren zich namelijk niet alleen op schools niveau maar ook in het dagelijkse leven. Veel ouderen hebben geen of weinig kennis over leerstoornissen en herkennen de moeilijkheden van het kind vaak minder en als ze dan toch herkenning krijgen, weten ze vaak niet hoe ze gepast kunnen handelen en helpen. 

 

Door het onderzoeken en bijgevolg krijgen van het label van een leerstoornis krijgen ouders en het kind zelf een antwoord op de vraag waarom het soms moeilijker gaat in cognitieve en handelsgerichte taken dan gemiddeld. 

 

Er is al heel veel onderzoek verricht naar hoe je leerstoornissen moet aanpakken. Eens ouders en het kind een stempel te horen krijgen, kunnen ze duidelijker op zoek gaan naar een gerichte aanpak. 

 

Voordelen van een leerstoornislabel opgeplakt te krijgen op school

 

Net als voorgaand kunnen we het grote voordeel omschrijven als: door het onderzoeken en bijgevolg krijgen van het label van een leerstoornis krijgen ouders, leerkrachten en het kind zelf een antwoord op de vraag waarom het soms moeilijker gaat in cognitieve en handelsgerichte taken dan gemiddeld. 

 

In het verleden kreeg het kind vaak te horen dat er te weinig inzet was of zelfs dat het kind dom was. Gelukkig kan men nu verwijzen naar leerstoornissen en hiervoor gepaste hulp aanbieden. Het kind wordt niet meer afgerekend op zijn of haar tekortkomingen maar wordt begeleid op zijn of haar noden. Leerkrachten en ouders worden hierbij geholpen met de STICORDI-maatregelen. 

 

Vanaf dit moment werden jongeren en hun ouders meer en beter begeleid en verschillende noden, door de leerstoornissen, ingelost. 

 

De evolutie naar de nadelen van een leerstoornislabel opgeplakt te krijgen op school

 

Om de uitspraak van Johan Cruijff te gebruiken maar om te draaien: 'Elk voordeel heb ze nadeel'. We zien een duidelijke verschuiving naar het nadelig zijn van een leerstoornislabel. Er is niet één enkel nadeel maar er vormen zich meer en meer nadelen. Om het gemakkelijk leesbaar te maken sommen we er een paar op. Natuurlijk is er veel meer dan hieronder beschreven. 

 

1. Leerstoornissen worden minder en minder serieus genomen

 

Door de opkomst van labels beginnen ouders en leerkrachten sneller en sneller te panikeren over het al dan niet hebben van een leerstoornis bij het kind. Daarnaast is de stap naar een onderzoek veel kleiner geworden. Hierdoor krijgen meer en meer jongeren en kinderen een leerstoornislabel opgeplakt. Op zich is dit positief (zie voorgaande voordelen) maar dit brengt ook een negatieve connotatie met zich mee. Leerstoornissen worden door meer en meer mensen als 'overdreven' gezien of zelfs niet meer serieus genomen. Men ziet vaker de uitspraken 'tegenwoordig heeft iedereen wel een leerstoornis'. Dit komt vaak doordat de gradaties van de leerstoornis niet bekend zijn. Twee personen met bijvoorbeeld de leerstoornis 'dyslexie' kunnen een totaal andere gradatie hebben waarbij de leerstoornis voor de een veel moeilijker is dan voor de andere. Toch worden beide in hetzelfde hokje gestoken waardoor de moeilijkheden vaak worden geminimaliseerd voor de jongeren met een zwaardere gradatie van de leerstoornis.

 

2. Men stopt zich weg achter de leerstoornissen

 

Het is een normale reactie van mensen om zich te verstoppen achter zaken als er zich moeilijkheden voordoen. Jammer genoeg zie je vaker en vaker mensen zich verschuilen achter de leerstoornissen. Vooral ouders zijn hier schuldig aan; 'Mijn zoon of dochter kan er niets aan doen want ... ', 'Het is de schuld van de school of de leerkracht want deze geeft te weinig ondersteuning terwijl mijn zoon of dochter ...' . Dit zijn veelgehoorde uitspraken. 

 

Men vergeet hier vaak dat de leerstoornis een mogelijke beperking is maar dat deze mits goede begeleiding helemaal geen beperking hoeft te zijn. Het is dan ook niet de bedoeling dat je met het label een reden krijgt om je te kunnen verstoppen. Het label dient ervoor om je aan te geven waar je moeilijkheden mee hebt en hoe je deze het best aanpakt. 

 

Leerkrachten, ouders en het kind zelf moeten samen werken aan de aanpak. Schuif niet alle verantwoordelijkheid op de leerkracht. Samen moet je zorgen voor een goede ondersteuning. Een leerstoornis mag geen wapen worden. 

 

3. Jongeren zonder leerstoornis krijgen minder aandacht

 

Leerkrachten en ouders richten zich meer en meer op de ondersteuning van leerlingen met een leerstoornis. Het gebeurt dan ook vaak dat de leerkracht paardenkleppen op het hoofd krijgt. Men ondersteunt de leerlingen met leerstoornissen en ziet de nood aan begeleiding voor de andere jongeren minder tot niet meer. Zij kunnen toch verder zonder ondersteuning? Dit brengt meerdere problemen met zich mee. De noden en begeleiding van de leerlingen zonder leerstof worden te weinig ingelost en de leerlingen met leerstoornissen krijgen meer aandacht waardoor ze meer in de belangstelling van de groep komen te staan. In het eerste geval krijgt de leerling te weinig ondersteuning en kan er zelfs jaloersheid optreden naar aanzien van de andere jongeren die wel meer hulp krijgen.  In het laatste geval kan dit ervoor zorgen dat de leerling de hulp minder aanvaardt omdat hij of zij niet als 'speciaal' wil worden behandeld. 

 

4. Sommige jongeren hebben een leerstoornis maar krijgen de stempel niet

 

In vele gevallen, zeker bij gezinnen in armoede en anderstalige gezinnen, zijn er jongeren die wel degelijk een vorm van leerstoornis hebben maar dit niet wordt onderzocht of men krijgt er geen stempel voor. Vaak krijgen deze jongeren niet de nodige ondersteuning want ze hebben op papier geen leerstoornis. Er hoeft hier geen uitleg aan gegeven te worden wat de impact is dat deze jongeren al extra begeleiding nodig hebben door de gezinssituatie en daarnaast ook niet de nodige ondersteuning krijgen voor hun leerstoornis. 

 

5. Jongeren krijgen pas gepaste ondersteuning eens ze officieel een leerstoornis hebben

 

Vaker en vaker worden leerstoornissen ontdekt op jongere leeftijd maar nog altijd worden er leerstoornissen pas ontdekt op latere leeftijd. In vele gevallen krijgen de jongeren pas extra ondersteuning eens ze officieel een leerstoornis hebben. Al de voorgaande jaren krijgen ze deze ondersteuning minder of niet waardoor er al een zeker achterstand is opgebouwd. 

 

Ons antwoord: weg met leerstoornislabels van de schoolbanken

 

We moeten ons huidig systeem met zorg voor leerstoornissen in vraag durven te stellen. Welke invloed heeft een leerstoornislabel op de jongere zelf, op de omgeving en op het onderwijs. 

 

Wij zijn voorstander van heterogene klasgroepen waarin leerlingen zitten met verschillende leerstoornissen en leerlingen zonder leerstoornissen. Hierbij moeten de leerlingen en de klasgenoten geen zicht hebben op wie welke leerstoornis heeft, er mogen geen etiketten op de hoofden worden geplakt. De leerlingen en klasgenoten moeten wel zicht hebben op de noden van alle leerlingen, dit volledig onafhankelijk van de mogelijke leerstoornis. 

 

Elk kind, leerstoornis of geen leerstoornis, heeft moeilijkheden, noden en behoeften. Voor alle jongeren moeten deze zoveel mogelijk worden aangepakt. Eigenlijk zou elke leerling een etiket moeten krijgen met moeilijkheden, noden en behoeften zoals Juf Lin schrijft in Klasse. Er moet, losstaand van een leerstoornislabel, voor elke leerling gezocht worden naar de beste begeleiding voor de jongere. Het mag niet zo zijn dat een leerling plots meer ondersteuning krijgt eens die een attest heeft van een leerstoornis, de noden en behoeften zouden al voor dat attest moeten opgemerkt zijn en aangepakt. 

 

Het krijgen van een leerstoornislabel mag geen doel zijn om meer ondersteuning en begeleiding te krijgen. Een leerstoornislabel dient als informatie om duidelijk te maken welke ondersteuning en begeleiding de jongere best krijgt. 

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.